Poniższe utwory ukazały się w pierwszym polskim kwartalniku

HAIKU PORT QUARTERLY 

powrót z pracy

nawet dym z komina

pachnie obiadem

jesienny wiatr

stary latawiec rwie się 

do nieba

babie lato...

wiatr rozplata warkocze

dziewczynki

błysk słońca
wśród nagich gałęzi
ogon wiewiórki

flash of the sun
among the bare branches
squirrel tail

Trans. Maria Tomczak

first cherry bud
an old gardener
silences the dog

pierwszy pąk wiśni

stary ogrodnik

ucisza psa

Trans. Maria Tomczak

Haiku otrzymało wyróżnienie w Vancouver 2017

The 129th. WHA Haiga Contest （04/2015)

świt

mój kot powoli

czernieje

dawn
my cat slowly
turns black

---

W tym samym numerze Margot Bakenda z moim haiku:

what a rose!
butterfly
don't fly away leaving her


co za róża!
nie odfruwaj od niej
motylu

wiosenny piknik
tylko przez chwilę ze mną
wnuczek i zwinka

u Eddiego

kiedy brak słów...
każdy dźwięk fletu
małego ulicznego grajka
za darmo dla kota

Link

błysk słońca
wśród nagich gałęzi
ogon wiewiórki

główna wygrana

z ukosa patrzę

na mojego buldoga

Link do zdjęcia

świt

mój kot powoli

czernieje

co za róża!

przy klombie leży

pies ogrodnika

Konkurs u Andrzeja

 

 art. Konrad Banaszkiewicz  Link

zimowe słońce

blednie cień

cyrkowego kucyka


winter sun
pale shadow
of the circus pony

trans. Magdalena Luniewska

uwiązany pies —

po ogniwach w łańcuchu

zimowe słońce 

późna jesień

uwiązany pies szczeka

na wiatr

 

stary pies —
dziadek na spacerze
zwalnia kroku

 ocieplenie
sarna skubie
nos bałwana

bezdomny pies —
nawet pchły podskakują
na moich kolanach

samotny wieczór…
nawet stary miś
z urwanym uchem

одна вечером
даже плюшевый мишка
с оторванным ухом

trans.  Евгений Иванов

nowy wiersz
przyszywam ucho
misiowi

nowy wiersz
unoszę ucho
jamnika

nowe haiku
tylko mój kocur
nadstawia ucho

cichy poranek

kot łapkami stempluje

pierwszy śnieg

mglisty zmierzch

stary pasterz dogląda

obce owieczki

dzień bez spaceru

wnuczek uczy chodzić

szczeniaczka

Haibun - "Dziadek"

Wszystko, co zostało dziadkowi po sprzedaży gospodarki, to króliki i skrawek łąki. Późną jesienią dziadek ciężko zachorował. Całą zimę rzadko wstawał z łóżka, ale któregoś słonecznego ranka po prostu zniknął z domu.

znów wiosna
autostradą dziadek wraca
z trawą dla królików

.

Po lekturze opowiadania J. Ozaist Na łące bez zmian z cyklu „Szorty 2”